Euklides 2.1

Euklides to program matematyczny umożliwiający rozwiązywanie działań z zachowaniem kolejności ich wykonywania. Dodatkowo program posiada wiele użytecznych funkcji, takich jak: rozwiązywanie równań, konwersje systemów liczbowych, rysowanie wykresów funkcji, poszukiwanie największego wspólnego dzielnika, funkcje statystyczne itp.

Euklides pozwala na:
- obliczanie działań matematycznych (dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, potęgowanie, pierwiastkowanie, dzielenie z resztą, silnia) z zachowaniem kolejności ich wykonywania
- obliczanie logarytmów, logarytmów naturalnych wartości bezwzględnej, części całkowitej, części ułamkowej
- obliczanie sinusa, cosinusa, tangensa, cotangensa, arctus sinusa, arctus cosinusa, arctus tangensa, arctus cotangensa, sinusa hiperbolicznego, cosinusa hiperbolicznego, tangensa hiperbolicznego i cotangensa hiperbolicznego dla podanej liczby.
- przeliczanie jednostek miary kąta (stopnie, radiany, gradusy), oraz stosowanie różnych jednostek w działaniach
- przeliczanie jednostek czasu, długości, ciśnienia itp.
- stosowanie w działaniach zmiennych literowych, dzięki czemu możliwe jest tworzenie wzorów, zapisywanie stworzonych wzorów i korzystanie z bazy wzorów zapisanych w programie
- korzystanie z 4 niezależnych pamięci przechowujących wyniki
- wybór ilości miejsc po przecinku dla wyniku
- poszukiwanie największego wspólnego dzielnika 2 liczb
- konwersje liczby z systemu dziesiętnego na dowolny oraz z dowolnego systemu na dziesiętny
- rozwiązywanie równań z 1 i 2 niewiadomymi, równań kwadratowych i dwukwadratowych
- korzystanie z funkcji statystycznych (najwyższa wartość, najniższa wartość, mediana, kwartyl górny, kwartyl dolny, rozstęp, średnia arytmetyczna)
- sprawdzanie czy podana liczba jest pierwszą
- rozkładanie liczby na czynniki pierwsze oraz sprawdzenie ilości czynników pierwszych i dzielników podanej liczby
- rysowanie wykresów funkcji (liniowej, kwadratowej, wymiernej oraz trygonometrycznych) oraz obliczanie jej wartości dla podanego argumentu i miejsca zerowego (dla funkcji kwadratowej także współczynników alfa, q, p, współrzędne wierzchołka W, przekształcanie postaci ogólnej wzoru na iloczynową i kanoniczną)